close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć

     

  • REPATRIACJA

  • Zasady repatriacji określa ustawa z dnia 9 listopada 2000 roku o repatriacji (Dz.U. 2004 nr 53 poz. 532).

     

    Wniosek o wydanie wizy wjazdowej w celu repatriacji składa się we właściwym ze względu na miejsce zamieszkania konsulacie RP.

     

    Wiza wjazdowa w celu repatriacji może być wydana osobie polskiego pochodzenia, która przed dniem wejścia w życie ustawy, tj. do dnia 1 stycznia 2001 roku zamieszkiwała na stałe na terytorium obecnej Republiki Armenii, Republiki Azerbejdżańskiej, Republiki Gruzji, Republiki Kazachstanu, Republiki Kirgiskiej, Republiki Tadżykistanu, Republiki Turkmenistanu, Republiki Uzbekistanu albo azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej.

     

    Za osobę polskiego pochodzenia uznaje się osobę, która deklaruje narodowość polską i spełnia łącznie następujące warunki:

     

    - co najmniej jedno z jej rodziców lub dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej;
    - wykaże ona swój związek z polskością, w szczególności przez pielęgnowanie polskiej mowy, polskich tradycji i zwyczajów.

     

    Za osobę polskiego pochodzenia uznaje się także osobę, która deklaruje narodowość polską i spełnia łącznie następujące warunki:


    - posiadała ona w przeszłości obywatelstwo polskie lub co najmniej jedno z jej rodziców lub dziadków albo dwoje pradziadków posiadało obywatelstwo polskie;
    - wykaże ona swój związek z polskością, w szczególności przez pielęgnowanie polskiej mowy, polskich tradycji i zwyczajów.

     

    Ponadto za osobę polskiego pochodzenia uznaję się osobę, która deklaruje narodowość polską i spełnia łącznie następujące warunki:


    - co najmniej jedno z jej rodziców lub dziadków albo dwoje pradziadków potwierdziło swoją przynależność do Narodu Polskiego przez, w szczególności, pielęgnowanie polskich tradycji i zwyczajów;
    - wykaże ona swój związek z polskością, w szczególności przez pielęgnowanie polskiej mowy, polskich tradycji i zwyczajów.

     

    W procesie repatriacji podstawowe znaczenie mają dokumenty potwierdzające polskie pochodzenie kandydata na repatrianta. Mogą one być wydane przez polskie władze państwowe lub kościelne, a także przez władze byłego ZSRR i dotyczyć wnioskodawcy, jego rodziców, dziadków lub pradziadków. W szczególności mogą to być: dokumenty potwierdzające tożsamość, akty stanu cywilnego (akt urodzenia, zawarcia małżeństwa, zgonu) lub ich poświadczone odpisy, metryki chrztu poświadczające związek z polskością, inne rodzinne lub rodowe dokumenty, dokumenty potwierdzające odbycie służby wojskowej w Wojsku Polskim zawierające wpis informujący o narodowości polskiej, dokumenty potwierdzające fakt deportacji lub uwięzienia, represji, prześladowania osoby ze względu na jej polskie pochodzenie, o rehabilitacji zawierające wpis informujący o jej narodowości polskiej, dokumenty tożsamości lub inne dokumenty urzędowe zawierające wpis informujący o narodowości polskiej.

     

    Wszystkie ww. dokumenty złożone w Wydziale Konsularnym Ambasady RP w Kairze należy uprzednio zalegalizować w krajach ich wydania bądź placówkach dyplomatycznych krajów ich wydania w Egipcie oraz w egipskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych.

     

    Należy podkreślić, że uznanie polskiego pochodzenia związane jest nie tylko z posiadaniem dokumentów potwierdzających pochodzenie rodziców, dziadków i pradziadków. Zależy ono również od potwierdzenia związków z polskością kultywowanych w rodzinie, znajomości języka polskiego, wiedzy o Polsce, jej kulturze i stanie współczesnym. Rozmowa w języku polskim z konsulem służy również przedstawieniu uzasadnienia zamiaru osiedlenia się w Polsce.

     

    Konsul na podstawie przedstawionych dokumentów i faktów ustalonych w trakcie rozmowy z osobą ubiegającą się o wydanie wizy w celu repatriacji oraz innych posiadanych informacji ocenia, czy warunki, o których mowa w art. 5 ustawy są spełnione i wydaje decyzję o uznaniu bądź odmowie uznania wnioskodawcy za osobę polskiego pochodzenia. Następnie przekazuje wniosek o wydanie wizy repatriacyjnej wraz z decyzją o uznaniu wnioskodawcy za osobę polskiego pochodzenia w rozumieniu art. 5 ustawy o repatriacji do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, w celu uzyskania zgody na wydanie wizy repatriacyjnej. Po uzyskaniu zgody MSWiA konsul wydaje wizę repatriacyjną. Wiza jest wklejana do paszportu repatrianta i zachowuje ważność przez 12 miesięcy od dnia wydania.

     

    W celu umówienia wizyty prosimy o kontakt telefoniczny lub e-mailowy z Wydziałem Konsularnym Ambasady RP w Kairze.

     

    Osoba przybywająca do Polski na podstawie wizy wjazdowej w celu repatriacji nabywa obywatelstwo polskie z chwilą przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej.

     

    Wykaz niezbędnych dokumentów w celu wydania wizy repatriacyjnej:

     

    1) wniosek o wydanie wizy wjazdowej w celu repatriacji;

    2) 2 aktualne fotografie o wymiarach 5 cm x 4 cm, przedstawiające osobę bez nakrycia głowy i okularów z ciemnymi szkłami;

    3) kserokopia paszportu;
    4) dokumenty potwierdzające polskie pochodzenie;
    5) dokumenty potwierdzające warunki do osiedlenia się w Polsce;
    6) zaświadczenie o braku zadłużenia z tytułu zobowiązań podatkowych;
    7) zaświadczenie o niekaralności;
    8) inne dokumenty wskazane przez konsula.

     

    Wiza wjazdowa w celu repatriacji nie może być wydana osobie, która:

     

    1) utraciła obywatelstwo polskie nabyte w drodze repatriacji na podstawie ustawy z dnia 9 listopada 2000 roku;
    2) repatriowała się z terytorium Polski na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w latach 1944 - 1957 z republikami byłego ZSRR;
    3) w czasie pobytu poza granicami Polski działała na szkodę podstawowych interesów Polski;
    4) uczestniczyła lub uczestniczy w łamaniu praw człowieka.

     

    Więcej informacji na ten temat repatriacji

     

    Podstawa prawna:

     

    Ustawa z dnia 9 listopada 2000 roku o repatriacji (Dz.U. 2004 nr 53 poz. 532);

    Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 marca 2001 r. w sprawie postępowania w sprawach o uznanie za repatrianta (Dz. U. z 2001 r. Nr 22 poz. 260).

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: